رفتار حرفه ای در محیط کار 2

رفتارهای حرفه ای که برای پیشرفت نیاز است:

1.تمامی تایمی که در آفیس حضور دارید مشغول وظایفتان باشید

2.تلاش کنید کارها را با کیفیت خوب و در زمان مقرر تحویل دهید

3.از وقت اداری برای گفتگو با دیگران استفاده نکنید

4.مسائل شخصی و شوخی های بیخودی خودداری کنید

5.در زمان مقرر خارج شوید

6.تلاش به ارتقاء خود داشته باشید

7.با لحن و زبان خیلی خودمانی با همکاران خودداری کنید

8.از به اشتراک گذاری اطلاعات زیاد از حد از زندگی خود خودداری کنید

9.از افراد سمی و حواشی با هر هزینه ای دوری کنید حتی به قیمت ناراحت کردن آنها

10.همیشه مثبت بمانید حتی اگر فضا سمی است. در این صورت حتی بهتر است شرکت را ترک کنید تا اینکه شما هم به شخصی سمی تبدیل شوید.

11.وارد حاشیه های کاری نشوید و سرتان به کار خودتان باشد

لینک 1

لینک 2

مدل چیکسنت میهایی

برای هر کسی پیش آمده که چند ماه را برای یادگیری مهارتی صرف کند و متصور هستید که در این مهارت حرفه ای شده اید. سپس مدتی از یادگیری فاصله گرفته و حس بدی داشته اید. دوباره به سمت مهارت جدیدی میروید تا این حس خوب را برای خود تکرار کنید و عملا وقتتان را تلف نکنید. این یک فرایند طبیعی است و هر کسی آن را تجربه می کند.

از طرفی اگر برای شما پیش آمده باشد که به شرکتی با پوزیشنی مشغول شوید که عملا سواد و مهارت شما خیلی کمتر از جایگاهی هست که باید باشد، شما استرس بالایی را تحمل خواهید کرد. تا اینکه در این موقعیت شغلی مطالعه کنید و چالش های کاری را پشت سر بگذارید، بعد از مدتی توانایی شما بالا رفته و حس بهتری خواهید داشت. از استرس شما کم شده و روز به روز خوشحالتر و متمرکزتر می شویم. بعد از چند سال در همان موقعیت دیگر چالش جدید نخواهید داشت و عملا هر روز یک سری تسک تکراری بدون یادگیری و بدون نیاز به فکر کردن و سرچ کردن خواهید داشت در این مرحله دپرس خواهیم بود و بهتر است بفکر جابجایی یا پروژه های جدید باشیم.

گراف زیر (گراف میهای چیکسنت میهایی) گویای همین شرایط است. دقت به این گراف به ما این اطمینان را میدهد که شرایطی که در مسیر کاری احساس میکنیم، نرمال هستند و تعریف دارند و کمک میکند که برای روبرویی و بهره مندی مثبت از این شرایط اعتمادبنفس کافی داشته و آگاهانه تصمیم بگیریم.

رفتار حرفه ای در محیط کار 1

در این مورد مقالات زیادی وجود داره پس من اون مواردی که خودم تجربه کردم و میدونم دردسرساز هست رو مینویسم. هدف از نوشتن یادآوری به خودم و نشون دادن این مشکلات به دوستانیه که در اول مسیر کاری هستن. این رفتارها ممکنه توی همه شرکتها مصداق نداشته باشه اما من چون توی شرکتهای کوچک و بزرگ و سازمان شبه دولتی و خصوصی هم کار کردم این موارد رو تجربه کردم.

1.حضور به موقع: این مورد ممکنه توی شرکتهای استارت آپ معنی نداشته باشه و اونها بتونن هر تایمی برن سر کار یا دورکار باشن اما توی خیلی از شرکتها یک ساعت مقرر باید حضور داشت و یک ساعت هم شناوری در نظر گرفته میشه. بهتره توی اون ساعت حاضر باشیم. حضور به موقع در طولانی مدت برند خوبی از ما میسازه از طرفی بقیه روی ما بیشتر حساب می کنن.

2.انجام کار شخصی در تایم اداری: حرفه ای ترین حالت اینه که در ساعت کاری فقط کارهای شرکت رو انجام بدیم و توی اون بازه زمانی از بورس بازی، سوشیال مدیا و معامله خودرو و هر کار دیگه ای خودداری کنیم در عوض سر وقت از شرکت بیایم بیرون و بریم به زندگیمون برسیم.

3.اضافه کاری بیش از حد: بهترین حالت اینه که اضافه کاری هر ماه یه مقداری معقولی باشه. اینکه از نیروهای زیرمجموعه اضافه کاری بیش از حد بخایم حرفه ای نیست خود زیرمجموعه هم باید سعی کنه توی تایم کاری تسکها رو ببنده و اضافه کاری رو به حداقل برسونه. در عوض از اون تایم برای تفریح، خانواده و کارهای شخصیش استفاده کنه

4.رومنس در آفیس: این مورد نیاز به توضیح نداره، رابطه عاطفی تو کار عملکرد دو طرف رو نابود می کنه

5.رابطه کاری: همه میگن اگه رابطه دوستانه ای با هم تیمی ها داشته باشیم خیلی خوبه ولی حد این رابطه دوستانه چقدره؟ بنظرم باید نهایتا رابطه دوستانه در حد همکار بمونه (حداقل در محیل کار). کلا توی رابطه کاری اگر رفتاری باعث حس ناراحتی در کسی شد بدونیم که زیاده روی کردیم.

6.استفاده از ادبیات کاری: توی آفیس بهتره از ادبیات زننده و جنسی و کلمات خارج از عرف استفاده نکنیم.

7.همیشه خودت باش!: نه این کاملا درست نیست. خودت نباش! اگر منظور از این جمله اینه که صادق باش میتونیم بپذیریم ولی هر محیطی رفتار خودش رو داره. نباید اون طوری که با پارتنرمون توی کافی شاپ صحبت می کنیم با همکارمون توی محیط کار حرف بزنیم. نباید اون طوری که توی خونه لباس می پوشیم در محیط کار هم باشیم.

اگه توی یه شرکت بعد از مدتی موتیویشنی برای کار کردن و رعایت کردن موارد بالا نداشتیم و در یک جمله دیگه حالمون خوب نبود باید دنبال ریشه این مشکل بگردیم. اگر ریشه مشکل اینه که ما این شغل رو دوست نداریم و صرفا برا حقوقش وایسادیم و در نتیجه همیشه ناراحتیم، نمیتونیم سر وقت بیایم سر کار و با بقیه رفتار بدی داریم بهتره به فکر عوض کردن شغلمون یا شرکت باشیم.